Carbonara zoals in Rome, met maar vijf ingrediënten

Waar komt carbonara vandaan?

Carbonara is een klassieker uit de Romeinse keuken, ontstaan in de jaren na de Tweede Wereldoorlog. Over de precieze oorsprong bestaan meerdere verhalen, maar de kern is altijd dezelfde: een romige saus van eieren en kaas, die niet in een pannetje wordt gemaakt maar bindt door de warmte van de pasta zelf. Dát is de techniek waar alles om draait.

De vijf ingrediënten (voor 4 personen)

• 400 g spaghetti
• 150 g guanciale (gedroogd varkenswangspek; pancetta kan als alternatief)
• 4 eidooiers en 1 heel ei
• 100 g pecorino romano, fijn geraspt
• Flink wat versgemalen zwarte peper

Meer niet. Alleen nog zout voor het kookwater.

Zo maak je ’m klaar

1. Kook de spaghetti. Breng een grote pan water met een flinke snuf zout aan de kook en kook de pasta beetgaar.
2. Bak de guanciale. Snijd het spek in reepjes en bak ze op middelhoog vuur goudbruin en knapperig. Laat het vet in de pan: dat is smaakmaker nummer één.
3. Klop het eimengsel. Meng de dooiers, het hele ei en de pecorino in een kom, met veel zwarte peper.
4. Meng van het vuur af. Giet de pasta af en bewaar een kopje kookvocht. Doe de hete spaghetti bij de guanciale, haal de pan van het vuur en roer het eimengsel er stevig door. Een scheutje kookvocht maakt de saus zijdeglad.
5. Serveer direct. Verdeel over de borden en werk af met extra pecorino en peper.

De drie regels van een echte carbonara

• Guanciale, geen spekblokjes. Het gedroogde wangspek geeft de diepe smaak die het gerecht beroemd maakte.
• Nooit room. De romigheid komt volledig uit eieren, kaas en kookvocht.
• Werk snel en van het vuur af. Te heet en het ei stolt tot roerei; precies goed en er ontstaat een gladde, glanzende saus.

Bewijs dat eenvoud wint

Carbonara laat zien dat je met een paar pure ingrediënten een gerecht van wereldklasse maakt. Perfect voor een doordeweekse avond, indrukwekkend genoeg voor gasten. En eerlijk is eerlijk: op een ruim kookeiland, met iedereen eromheen, smaakt ’ie nét iets beter.